DO TYŁU

Bank Litewski

10°C
Maironio g. 25, Kowno
Słuchaj
Trasy

Zabytkowe kształty zaprojektowane przez architekta Mykolasa Songailę oraz wnętrze bijące przepychem świadczy o pozytywnych ambicjach, jakie miała pierwsza Republika Litewska. Budynek Banku Litewskiego przy ulicy centralnej w mieście został otwarty w 1929 r. – to był pierwszy obiekt reprezentacyjny na takim poziomie w tymczasowej stolicy.

Klasyczne, asymetryczne, moc oraz siłę symbolizujące rozwiązania architektoniczne na pewno nie były przypadkowe dla M. Songailasa oraz większości innych architektów pracujących w Kownie w 3 dzies. XX w., zostały one wdrożone podczas studiów w Instytucie Inżynierii w Sankt Petersburgu oraz Akademii Sztuk Pięknych. Co prawda, ten architekt nie wygrał międzynarodowego konkursu na budowę Banku Litewskiego – wygrali go francuscy specjaliści, których projekt był zbyt kosztowny, stąd zaszczyt przypadł zdobywcy drugiego miejsca.

Co ciekawe, w banku mieszkali również mieszkańcy – w zespole były wykonane mieszkania, garaże, pralnie dla urzędników. W wystawnym 8-pokojowym mieszkaniu – co prawda, niedługo, ponieważ w 1930 r. został zesłany – mieszkał Marszałek Sejmu Augustinas Voldemaras wraz ze swoją rodziną. Korzystali oni z biblioteki, pomieszczenia dla przyjęć wyposażonego w balkonik, osobnego wejścia do budynku oraz windy. W gmachu mieściło się również mieszkanie zarządcy banku.

Po tym jak Litwa uległa okupacji Związku Radzieckiego, bank został znacjonalizowany, przekształcony przez ZSRR w oddział Banku Narodowego. W dniu 25 marca 1941 r. zabroniono walutę niepodległej Litwy – lit. Banknoty przechowywane w przechowalni banku miały być spalone w piecach banku. W znacjonalizowanym gmachu banku okupanci zachowywali szacunek – już w 1970 r. budynek został ogłoszony pomnikiem architektonicznym. Po przywróceniu niepodległości, dokonano jego odbudowy, przywrócono oryginalne wnętrze, paletę kolorów.

Chociaż w dniu dzisiejszym wizytę do banku należy planować zawczasu, jednak jest to jedna z największych przyjemności podczas odkrywania tajemnic Kowna. Przed cofnięciem ciężkich drzwi do banku zwróć uwagę na elementy w stylu art deco – lampy dekoracyjne po obu stronach wejścia. Wyjątkową jest również rzeźba wykonana przez Kajetonasa Sklėriusa we wnęce okiennej. Wewnątrz nie zdążysz się obejrzeć – dech będzie zapierać zarówno ogrom szczegółów wnętrza, jak również jakość oraz rozmaitość materiałów. Marmur, kryształ, brąz, parkiet, dzieła znanych malarzy – jednej wizyty w Banku Litewskim może nawet zabraknąć.

Bank Litewski

Maironio g. 25, Kowno

Zabytkowe kształty zaprojektowane przez architekta Mykolasa Songailę oraz wnętrze bijące przepychem świadczy o pozytywnych ambicjach, jakie miała pierwsza Republika Litewska. Budynek Banku Litewskiego przy ulicy centralnej w mieście został otwarty w 1929 r. – to był pierwszy obiekt reprezentacyjny na takim poziomie w tymczasowej stolicy.

Klasyczne, asymetryczne, moc oraz siłę symbolizujące rozwiązania architektoniczne na pewno nie były przypadkowe dla M. Songailasa oraz większości innych architektów pracujących w Kownie w 3 dzies. XX w., zostały one wdrożone podczas studiów w Instytucie Inżynierii w Sankt Petersburgu oraz Akademii Sztuk Pięknych. Co prawda, ten architekt nie wygrał międzynarodowego konkursu na budowę Banku Litewskiego – wygrali go francuscy specjaliści, których projekt był zbyt kosztowny, stąd zaszczyt przypadł zdobywcy drugiego miejsca.

Co ciekawe, w banku mieszkali również mieszkańcy – w zespole były wykonane mieszkania, garaże, pralnie dla urzędników. W wystawnym 8-pokojowym mieszkaniu – co prawda, niedługo, ponieważ w 1930 r. został zesłany – mieszkał Marszałek Sejmu Augustinas Voldemaras wraz ze swoją rodziną. Korzystali oni z biblioteki, pomieszczenia dla przyjęć wyposażonego w balkonik, osobnego wejścia do budynku oraz windy. W gmachu mieściło się również mieszkanie zarządcy banku.

Po tym jak Litwa uległa okupacji Związku Radzieckiego, bank został znacjonalizowany, przekształcony przez ZSRR w oddział Banku Narodowego. W dniu 25 marca 1941 r. zabroniono walutę niepodległej Litwy – lit. Banknoty przechowywane w przechowalni banku miały być spalone w piecach banku. W znacjonalizowanym gmachu banku okupanci zachowywali szacunek – już w 1970 r. budynek został ogłoszony pomnikiem architektonicznym. Po przywróceniu niepodległości, dokonano jego odbudowy, przywrócono oryginalne wnętrze, paletę kolorów.

Chociaż w dniu dzisiejszym wizytę do banku należy planować zawczasu, jednak jest to jedna z największych przyjemności podczas odkrywania tajemnic Kowna. Przed cofnięciem ciężkich drzwi do banku zwróć uwagę na elementy w stylu art deco – lampy dekoracyjne po obu stronach wejścia. Wyjątkową jest również rzeźba wykonana przez Kajetonasa Sklėriusa we wnęce okiennej. Wewnątrz nie zdążysz się obejrzeć – dech będzie zapierać zarówno ogrom szczegółów wnętrza, jak również jakość oraz rozmaitość materiałów. Marmur, kryształ, brąz, parkiet, dzieła znanych malarzy – jednej wizyty w Banku Litewskim może nawet zabraknąć.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!