DO TYŁU

Centralny Urząd Pocztowy

7°C
Laisvės al. 102, Kowno
Słuchaj
Trasy

Przewracając wycinki prasy kowieńskiej z 4-ego dzies. XX w. jest oczywiste, że budowa nowego urzędu pocztowego była gorąco omawianym tematem w społeczeństwie. Urodziny jednego z najważniejszych budynków wzniesionych w Kownie w okresie międzywojennym przypadają na dzień 2 stycznia 1932 r. – w tym dniu uruchomiono wszystkie operacje pocztowe, zaś przeniesienie pracowników oraz sprzętu z pomieszczenia przy ulicy K. Donelaičio miało miejsce w ostatnich dniach 1931 r. Prahistoria budynku wyróżnia 1924 r. – wówczas pojawiają się rozmowy o potrzebie wzniesienia takiego budynku, zaś jego budowa przypada na 1930 r. – lata Witolda Wielkiego. W tym roku minęło 500 lat od śmierci wielkiego księcia, zaś niniejszą rocznicę Kowno odznaczyło wzrostem zapotrzebowania na budowę.

Autorem projektu urzędu pocztowego jest Feliksas Vizbaras – jeden z najlepiej notowanych architektów okresu międzywojennego. Nie był on pierwszym, który przedstawił wizję przyszłego budynku, jednak właśnie mu powierzono realizację obiektu. Wartość obiektu wyniosła 1,5 mln litów, dodatkowe ćwierć miliona wydano na wykończenie wnętrza urzędu pocztowego, który jest licznie zdobiony pracami malarzy międzywojennych oraz symboliką pocztową (na przykład Petras Kalpokas narysował nawet 103 znaczki pocztowe), dzisiaj jest uznawany za jeden z najważniejszych wzorów stylu narodowego. Właśnie „stylem narodowym” budynek urzędu pocztowego określił również architekt, pomimo że obiekt nazywany jest również prekursorem funkcjonalizmu.

Na czym w 1932 r. polegała „modernistyczność” danego wzoru architektury modernistycznej? Cztery piętra wraz z piwnicą, winda, jasne i przestrzenne pomieszczenie, prysznice dla pracowników, brak zbędnych szczegółów – to już kilka przyczyn do nadania takiego epitetu. „Po kowieńsku” wygiętą elewację urzędu pocztowego po kilku latach ozdobił również zegar elektroniczny, zaś zabytkowe schody wejściowe pozostały aktualne również w XXI w.

Co ciekawe, niemalże przez 100 lat nie uległa zmianie funkcja budynku. Co prawda, w dobie obecnej podczas gwałtownej modernizacji usług pocztowych nie wszystkie budynki są wykorzystywane. Jednak w społeczeństwie nie cichną rozmowy o możliwościach dostosowania budynku historycznego do współczesnej stolicy nie rezygnując przy tym z usług pocztowych. Zarówno w okresie międzywojennym jak również w dniu dzisiejszym Centralny Urząd Pocztowy w Kownie jest dla mieszkańców miasta jednym z najważniejszych oraz najdroższych obiektów, w którym współgra świadomość architektoniczna oraz duma narodowa.

W 2015 r. decyzją Komisji Europejskiej na listę Znaku Dziedzictwa Europejskiego wpisano 44 obiekty architektury modernistycznej międzywojennej w Kownie, wśród których znajduje się również Centralny Urząd Pocztowy w Kownie.

Centralny Urząd Pocztowy

Laisvės al. 102, Kowno

Przewracając wycinki prasy kowieńskiej z 4-ego dzies. XX w. jest oczywiste, że budowa nowego urzędu pocztowego była gorąco omawianym tematem w społeczeństwie. Urodziny jednego z najważniejszych budynków wzniesionych w Kownie w okresie międzywojennym przypadają na dzień 2 stycznia 1932 r. – w tym dniu uruchomiono wszystkie operacje pocztowe, zaś przeniesienie pracowników oraz sprzętu z pomieszczenia przy ulicy K. Donelaičio miało miejsce w ostatnich dniach 1931 r. Prahistoria budynku wyróżnia 1924 r. – wówczas pojawiają się rozmowy o potrzebie wzniesienia takiego budynku, zaś jego budowa przypada na 1930 r. – lata Witolda Wielkiego. W tym roku minęło 500 lat od śmierci wielkiego księcia, zaś niniejszą rocznicę Kowno odznaczyło wzrostem zapotrzebowania na budowę.

Autorem projektu urzędu pocztowego jest Feliksas Vizbaras – jeden z najlepiej notowanych architektów okresu międzywojennego. Nie był on pierwszym, który przedstawił wizję przyszłego budynku, jednak właśnie mu powierzono realizację obiektu. Wartość obiektu wyniosła 1,5 mln litów, dodatkowe ćwierć miliona wydano na wykończenie wnętrza urzędu pocztowego, który jest licznie zdobiony pracami malarzy międzywojennych oraz symboliką pocztową (na przykład Petras Kalpokas narysował nawet 103 znaczki pocztowe), dzisiaj jest uznawany za jeden z najważniejszych wzorów stylu narodowego. Właśnie „stylem narodowym” budynek urzędu pocztowego określił również architekt, pomimo że obiekt nazywany jest również prekursorem funkcjonalizmu.

Na czym w 1932 r. polegała „modernistyczność” danego wzoru architektury modernistycznej? Cztery piętra wraz z piwnicą, winda, jasne i przestrzenne pomieszczenie, prysznice dla pracowników, brak zbędnych szczegółów – to już kilka przyczyn do nadania takiego epitetu. „Po kowieńsku” wygiętą elewację urzędu pocztowego po kilku latach ozdobił również zegar elektroniczny, zaś zabytkowe schody wejściowe pozostały aktualne również w XXI w.

Co ciekawe, niemalże przez 100 lat nie uległa zmianie funkcja budynku. Co prawda, w dobie obecnej podczas gwałtownej modernizacji usług pocztowych nie wszystkie budynki są wykorzystywane. Jednak w społeczeństwie nie cichną rozmowy o możliwościach dostosowania budynku historycznego do współczesnej stolicy nie rezygnując przy tym z usług pocztowych. Zarówno w okresie międzywojennym jak również w dniu dzisiejszym Centralny Urząd Pocztowy w Kownie jest dla mieszkańców miasta jednym z najważniejszych oraz najdroższych obiektów, w którym współgra świadomość architektoniczna oraz duma narodowa.

W 2015 r. decyzją Komisji Europejskiej na listę Znaku Dziedzictwa Europejskiego wpisano 44 obiekty architektury modernistycznej międzywojennej w Kownie, wśród których znajduje się również Centralny Urząd Pocztowy w Kownie.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!