DO TYŁU

Dom mieszkalny

(były samorząd, posterunek policji) oraz Pomnik Wolności

10°C
Laisvės al. 8, Rejon płungiański
Słuchaj
Trasy

Płungiany, które pojawiają się w źródłach pisanych w 1567 r., otrzymały prawa magdeburskie w 1792 r. W XIX w. rządy nad Płungianami sprawowali hrabiowie Zubowie, od których dwór w Płungianach przejęli książęta Ogińcy, którzy otworzyli w pałacu jedną z pierwszych szkół muzycznych, park na Litwie.

Prestiżowy bulwar prowadzący w kierunku parku dworskiego, który został zaprojektowany oraz obsadzony lipą pod koniec XIX na zamówienie Mikołaja Ogińskiego. Na początku był on nazywany ulicą Bulvaro, zaś aleją Laisvės – po ogłoszeniu niepodległości.

W latach pierwszej Republiki Litewskiej niniejsza ulica była jedną z głównych, na niej były rozmieszczone siedziby urzędów władzy: samorząd miejski, gimnazjum, posterunek policji, straż przeciwpożarowa, siedziba strzelecka, restauracja „Klubu Strzeleckiego” („Šaulių klubas”), kino, leśniczówka, apteka w Płungianach. Po drugiej wojnie światowej aleja została nazwana Žemaitės. Po przywróceniu Litwie niepodległości zwrócono nazwę alei Laisvės.

Dom znajdujący się przy alei Laisvės 8, który został wzniesiony przed pierwszą wojną światową oraz do dziś został zachowany, w 1919 – ~1930 r. był siedzibą samorządu miejskiego w Płungianach, w nim przez jakiś czas mieścił się posterunek policji. Właśnie w tym domu pracował również pierwszy burmistrz Płungianów, który rządził miastem w latach 1918–1930 – Boruchas Dovydas Golgvaseris. W 1928 r. został on odznaczony Medalem Niepodległości Litwy. W 1937 r. wraz z rodziną wyemigrował do Afryki Południowej. Zmarł w 1956 r.

W przededniu dziesięciolecia przywrócenia niepodległości Litwy zapadła decyzja o wzniesieniu w Płungianach Pomnika Wolności upamiętniającego niniejsze wydarzenie. Budowę symbolu wolności rozpoczęto w 1928 r., zaś zakończono pod koniec lata 1931 r. Przed oficjalnym zakończeniem prac nad pomnikiem katolickie lokalne społeczeństwo wyraziło swoje niezadowolenie tym, że symbol wolności – anioł – jest przedstawiany przez mistrza Kleinauskisa o nagich piersiach. Ponadto Pomnik Wolności planowano wznieść naprzeciwko kościoła, jednak inteligencja Płungianów nie wyraziła zgody na wykonanie posągu o symbolice chrześcijańskiej.


Już po kilku latach zniszczona rzeźba uległa rozbiórce, zaś jej dalszy los jest nieznany. Postument betonowy został wysadzony w powietrze w 6-ym dziesięcioleciu. W dniu 7 września 1992 r. podczas obchodzenia 200-nej rocznicy samorządu Płungianów, została ona odbudowana – nowa rzeźba jest wykonana z brązu oraz poświęcona. Autor rzeźby – rzeźbiarz warsztatów sztuk pięknych w Wilnie Vilimas Ketvirtis.

Dom mieszkalny

(były samorząd, posterunek policji) oraz Pomnik Wolności

Laisvės al. 8, Rejon płungiański

Płungiany, które pojawiają się w źródłach pisanych w 1567 r., otrzymały prawa magdeburskie w 1792 r. W XIX w. rządy nad Płungianami sprawowali hrabiowie Zubowie, od których dwór w Płungianach przejęli książęta Ogińcy, którzy otworzyli w pałacu jedną z pierwszych szkół muzycznych, park na Litwie.

Prestiżowy bulwar prowadzący w kierunku parku dworskiego, który został zaprojektowany oraz obsadzony lipą pod koniec XIX na zamówienie Mikołaja Ogińskiego. Na początku był on nazywany ulicą Bulvaro, zaś aleją Laisvės – po ogłoszeniu niepodległości.

W latach pierwszej Republiki Litewskiej niniejsza ulica była jedną z głównych, na niej były rozmieszczone siedziby urzędów władzy: samorząd miejski, gimnazjum, posterunek policji, straż przeciwpożarowa, siedziba strzelecka, restauracja „Klubu Strzeleckiego” („Šaulių klubas”), kino, leśniczówka, apteka w Płungianach. Po drugiej wojnie światowej aleja została nazwana Žemaitės. Po przywróceniu Litwie niepodległości zwrócono nazwę alei Laisvės.

Dom znajdujący się przy alei Laisvės 8, który został wzniesiony przed pierwszą wojną światową oraz do dziś został zachowany, w 1919 – ~1930 r. był siedzibą samorządu miejskiego w Płungianach, w nim przez jakiś czas mieścił się posterunek policji. Właśnie w tym domu pracował również pierwszy burmistrz Płungianów, który rządził miastem w latach 1918–1930 – Boruchas Dovydas Golgvaseris. W 1928 r. został on odznaczony Medalem Niepodległości Litwy. W 1937 r. wraz z rodziną wyemigrował do Afryki Południowej. Zmarł w 1956 r.

W przededniu dziesięciolecia przywrócenia niepodległości Litwy zapadła decyzja o wzniesieniu w Płungianach Pomnika Wolności upamiętniającego niniejsze wydarzenie. Budowę symbolu wolności rozpoczęto w 1928 r., zaś zakończono pod koniec lata 1931 r. Przed oficjalnym zakończeniem prac nad pomnikiem katolickie lokalne społeczeństwo wyraziło swoje niezadowolenie tym, że symbol wolności – anioł – jest przedstawiany przez mistrza Kleinauskisa o nagich piersiach. Ponadto Pomnik Wolności planowano wznieść naprzeciwko kościoła, jednak inteligencja Płungianów nie wyraziła zgody na wykonanie posągu o symbolice chrześcijańskiej.


Już po kilku latach zniszczona rzeźba uległa rozbiórce, zaś jej dalszy los jest nieznany. Postument betonowy został wysadzony w powietrze w 6-ym dziesięcioleciu. W dniu 7 września 1992 r. podczas obchodzenia 200-nej rocznicy samorządu Płungianów, została ona odbudowana – nowa rzeźba jest wykonana z brązu oraz poświęcona. Autor rzeźby – rzeźbiarz warsztatów sztuk pięknych w Wilnie Vilimas Ketvirtis.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!