DO TYŁU

Dworzec kolejowy w Płungianach oraz dom kolejowy w Płungianach

(obecnie dom mieszkalny)

8°C
Stoties g. 44, Rejon płungiański
Słuchaj
Trasy

Po ogłoszeniu niepodległości już w dniu 6 lipca 1919 r. wyruszył pierwszy pociąg z Koszedarów do Radziwiliszek. Niepodległa Republika Litewska podjęła się odnowienia starej sieci kolejowej pochodzącej z czasów Imperium Rosyjskiego oraz zbudowania nowej sieci kolejowej pochodzącej już z czasów Republiki Litewskiej. Po przyłączeniu w 1923 r. kraju kłapedzkiego do Litwy pojawiła się potrzeba połączenia kraju z Portem Kłajpedzkim nową, bardziej ekspresową linią.

A więc w 1923 r. zatwierdzono najważniejsze kierunki, wśród nich również Omole–Telsze–Kretynga. W 1926 r. wybudowano odcinek Telsze–Kuże, zaś w 1932 r. – odcinek Kretynga–Telsze, który połączył Litwę nowym odcinkiem kolejowym z Kłajpedą. Na danej trasie wybudowano również pięć nowych dworców kolejowych: w Korcianach (Kułupianach), Szatejkach, Liepłauke, Telszach oraz Płungianach. Ostatnia została otwarta w dniu 29 października 1932 r. oraz jest używana do dziś dnia. To było wielkie wydarzenie w Płungianach – w mieście mieszkało wielu handlowców, dla których linia kolejowa oznaczała bardziej szybki eksport oraz import. Linia kolejowa przyczyniła się do rozrostu oraz rozwoju miasteczka. Ważność wydarzenia ilustruje również ten fakt, że w dniu otwarcia linii do Płungian pociągiem przybył prezydent Litwy Antanas Smetona.

Aby zaoszczędzić na środkach finansowych oraz jak najszybciej przyłączyć kraj do kolei dworzec w Płungianach został wybudowany według tego samego projektu co dworzec w Telszach – tym największym na trasie, dworcom jest przypisywany styl neoklasycyzmu. Podobny jest również dworzec w Korcianach, tylko ten jest asymetryczny. Kubatura centralnego budynku dworca murowanego, tynkowanego w Płungianach z holem – dwukondygnacyjna, kubatura boczna – jednokondygnacyjna. Dach budynku wykonany z blachy dachowej.

Nieopodal dworca wzniesiono również służbowy dom mieszkalny przeznaczony dla pracowników kolei różnego szczebla, zwany Domem Kolejowym. Jest to również standardowy, lakonicznie zdobiony projekt. Typową cechą tego typu jednokondygnacyjnego domu mieszkalnego jest dach czterospadowy wyposażony w mansardę oraz wyraziste szczegóły parapetu budynku dworca cytowane w elementach dekoracyjnych. W budynku wykonano trzy mieszkania, w jednym z nich mieszkał naczelnik dworca kolejowego w Płungianach. Nieco dalej wybudowano wieżę wodną dla potrzeb lokomotyw.

Dworzec kolejowy w Płungianach oraz dom kolejowy w Płungianach

(obecnie dom mieszkalny)

Stoties g. 44, Rejon płungiański

Po ogłoszeniu niepodległości już w dniu 6 lipca 1919 r. wyruszył pierwszy pociąg z Koszedarów do Radziwiliszek. Niepodległa Republika Litewska podjęła się odnowienia starej sieci kolejowej pochodzącej z czasów Imperium Rosyjskiego oraz zbudowania nowej sieci kolejowej pochodzącej już z czasów Republiki Litewskiej. Po przyłączeniu w 1923 r. kraju kłapedzkiego do Litwy pojawiła się potrzeba połączenia kraju z Portem Kłajpedzkim nową, bardziej ekspresową linią.

A więc w 1923 r. zatwierdzono najważniejsze kierunki, wśród nich również Omole–Telsze–Kretynga. W 1926 r. wybudowano odcinek Telsze–Kuże, zaś w 1932 r. – odcinek Kretynga–Telsze, który połączył Litwę nowym odcinkiem kolejowym z Kłajpedą. Na danej trasie wybudowano również pięć nowych dworców kolejowych: w Korcianach (Kułupianach), Szatejkach, Liepłauke, Telszach oraz Płungianach. Ostatnia została otwarta w dniu 29 października 1932 r. oraz jest używana do dziś dnia. To było wielkie wydarzenie w Płungianach – w mieście mieszkało wielu handlowców, dla których linia kolejowa oznaczała bardziej szybki eksport oraz import. Linia kolejowa przyczyniła się do rozrostu oraz rozwoju miasteczka. Ważność wydarzenia ilustruje również ten fakt, że w dniu otwarcia linii do Płungian pociągiem przybył prezydent Litwy Antanas Smetona.

Aby zaoszczędzić na środkach finansowych oraz jak najszybciej przyłączyć kraj do kolei dworzec w Płungianach został wybudowany według tego samego projektu co dworzec w Telszach – tym największym na trasie, dworcom jest przypisywany styl neoklasycyzmu. Podobny jest również dworzec w Korcianach, tylko ten jest asymetryczny. Kubatura centralnego budynku dworca murowanego, tynkowanego w Płungianach z holem – dwukondygnacyjna, kubatura boczna – jednokondygnacyjna. Dach budynku wykonany z blachy dachowej.

Nieopodal dworca wzniesiono również służbowy dom mieszkalny przeznaczony dla pracowników kolei różnego szczebla, zwany Domem Kolejowym. Jest to również standardowy, lakonicznie zdobiony projekt. Typową cechą tego typu jednokondygnacyjnego domu mieszkalnego jest dach czterospadowy wyposażony w mansardę oraz wyraziste szczegóły parapetu budynku dworca cytowane w elementach dekoracyjnych. W budynku wykonano trzy mieszkania, w jednym z nich mieszkał naczelnik dworca kolejowego w Płungianach. Nieco dalej wybudowano wieżę wodną dla potrzeb lokomotyw.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!