DO TYŁU

Filharmonia Państwowa w Kownie

(była Izba Sprawiedliwości oraz Izba Sejmowa)

5°C
E. Ožeškienės g. 12, Kowno
Słuchaj
Trasy

Pomimo że w okresie pierwszej Republiki Litewskiej w Kownie wzniesiono tysiące nowych budynków o różnym przeznaczeniu, jednak jedynie kilka z nich zaprojektowano specjalnie dla instytucji państwowych. Jedną z przyczyn był fakt, że Kowno było tymczasową stolicą, a więc nadzieja na odzyskanie Wilna nie była pochowana, a więc nie było sensu inwestowania w budynki państwowe. Pomimo wszystko zapotrzebowania były spore, stąd już w 1925 r. wszczęto budowę gmachu pod Ministerstwo Sprawiedliwości. Można stwierdzić, że miejsce dobrano ze względów historycznych – jeszcze w czasach carskich było ono centrum administracyjnym miasta.

Gmach zamierzano wznieść w ciągu dwóch lat, jednak budowa zależała od asygnacji państwa – prace zakończono w 1929 r. Tymczasem cena projektu wyrosła więcej niż podwójnie od 1 mln LTL do 2,2 mln LTL. Architekt z Kowna Edmundas Alfonsas Frykas (który również zaprojektował mnóstwo dworców kolejowych w całej Litwie) połączył w niniejszym projekcie neoklasycyzm zabytkowy, szczególnie właściwy dla instytucji państwowych, ze stylem art deco oraz szczegółami w stylu narodowym.

Sąsiadami klerków Ministerstwa Sprawiedliwości zostali pracownicy różnych urzędów sądowych, tu też mieściła się siedziba Trybunału Najwyższego. Napis na wierzchołku elewacji zabytkowego budynku otulonego imponującymi kolumnami przypominał interesantom oraz przypadkowym przechodniom, że „sprawiedliwość jest podstawą państwa”.

W 1936 r. tu swoją siedzibę przeniósł Sejm („Lietuvos aidas” w dniu 1 września b.r. przed pierwszym posiedzeniem Sejmu w nowym miejscu, które było emitowane przez radio oraz zdobyło duże zainteresowanie, oznajmił, że remont został zakończony w przeddzień), którego posiedzenia do 1940 r. odbywały się tam, gdzie dzisiaj brzmi klasyczna, akademicka muzyka oraz muzyka innych gatunków i epok, często wykonywana przez miejską kowieńską orkiestrę symfoniczną.

Dany budynek podobnie jak większość bezwzględna innych budynków na Litwie została znacjonalizowana przez władze okupacji radzieckiej. W dwudziestym pierwszym roku okupacji w gmachu wrzało zróżnicowane życie. Budynek był siedzibą oddziału Ministerstwa Dróg Wodnych LSRR, Instytutu Projektowania, a nawet teatru kukiełkowego. Siedziba Filharmonii została tu przeniesiona w 1961 r. W 2004 r. gmach uległ rekonstrukcji. Architekt dziedzictwa Rymantė Gudienė dostosowała go bardziej do potrzeb muzyków i słuchaczy.

Filharmonia Państwowa w Kownie

(była Izba Sprawiedliwości oraz Izba Sejmowa)

E. Ožeškienės g. 12, Kowno

Pomimo że w okresie pierwszej Republiki Litewskiej w Kownie wzniesiono tysiące nowych budynków o różnym przeznaczeniu, jednak jedynie kilka z nich zaprojektowano specjalnie dla instytucji państwowych. Jedną z przyczyn był fakt, że Kowno było tymczasową stolicą, a więc nadzieja na odzyskanie Wilna nie była pochowana, a więc nie było sensu inwestowania w budynki państwowe. Pomimo wszystko zapotrzebowania były spore, stąd już w 1925 r. wszczęto budowę gmachu pod Ministerstwo Sprawiedliwości. Można stwierdzić, że miejsce dobrano ze względów historycznych – jeszcze w czasach carskich było ono centrum administracyjnym miasta.

Gmach zamierzano wznieść w ciągu dwóch lat, jednak budowa zależała od asygnacji państwa – prace zakończono w 1929 r. Tymczasem cena projektu wyrosła więcej niż podwójnie od 1 mln LTL do 2,2 mln LTL. Architekt z Kowna Edmundas Alfonsas Frykas (który również zaprojektował mnóstwo dworców kolejowych w całej Litwie) połączył w niniejszym projekcie neoklasycyzm zabytkowy, szczególnie właściwy dla instytucji państwowych, ze stylem art deco oraz szczegółami w stylu narodowym.

Sąsiadami klerków Ministerstwa Sprawiedliwości zostali pracownicy różnych urzędów sądowych, tu też mieściła się siedziba Trybunału Najwyższego. Napis na wierzchołku elewacji zabytkowego budynku otulonego imponującymi kolumnami przypominał interesantom oraz przypadkowym przechodniom, że „sprawiedliwość jest podstawą państwa”.

W 1936 r. tu swoją siedzibę przeniósł Sejm („Lietuvos aidas” w dniu 1 września b.r. przed pierwszym posiedzeniem Sejmu w nowym miejscu, które było emitowane przez radio oraz zdobyło duże zainteresowanie, oznajmił, że remont został zakończony w przeddzień), którego posiedzenia do 1940 r. odbywały się tam, gdzie dzisiaj brzmi klasyczna, akademicka muzyka oraz muzyka innych gatunków i epok, często wykonywana przez miejską kowieńską orkiestrę symfoniczną.

Dany budynek podobnie jak większość bezwzględna innych budynków na Litwie została znacjonalizowana przez władze okupacji radzieckiej. W dwudziestym pierwszym roku okupacji w gmachu wrzało zróżnicowane życie. Budynek był siedzibą oddziału Ministerstwa Dróg Wodnych LSRR, Instytutu Projektowania, a nawet teatru kukiełkowego. Siedziba Filharmonii została tu przeniesiona w 1961 r. W 2004 r. gmach uległ rekonstrukcji. Architekt dziedzictwa Rymantė Gudienė dostosowała go bardziej do potrzeb muzyków i słuchaczy.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!