DO TYŁU

Gmach Centralny Kowieńskiego Uniwersytetu Technicznego

(były Bank Ziemski)

5°C
K. Donelaičio g. 73, Kowno
Słuchaj
Trasy

Pomimo że w okresie pierwszej Republiki Litewskiej w kraju intensywnie rozwijał się przemysł, państwo pozostało krajem rolniczym. W 1924 r. utworzony Bank Litewski był najpotężniejszym urzędem finansującym daną dziedzinę, stąd nic dziwnego, że na nowy budynek banku wybrano działkę w samym centrum miasta.

Ponadto Karolis Reisonas, który przygotował projekt banku, uwzględnił to, że budynek będzie się znajdował w sąsiedztwie Muzeum Wojennego, a więc nie przegiął pały myśląc o jego części zewnętrznej. Powściągliwe, wyraźne kształty klasycystyczne są cechą racjonalizmu i funkcjonalizmu oraz tendencji dominujących w architekturze banków. „Brak w nowo wybudowanym domu Banku Ziemskiego drogich urządzeń, jakichkolwiek dekorów oraz ornamentów gipsowych, które pomimo że zdobią wnętrze, jednak zwykle wspomagają gromadzenie się kurzu” – w 1935 r. pisał „Lietuvos aidas”.

W budynku, którego budowę zakończono w 1935 r., również rozmieściła się siedziba Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Litewskiej. Takie sąsiedztwo nie budzi zdziwienia ze względu na fakt, że budowa budynków na potrzeby władzy w tymczasowej stolicy wydawała się zbędna – wszyscy czekali na zwrot Wilna Litwie.

Niemcy, którzy okupowali Litwę, w budynku banku otworzyli okręgową komendę policji. Władze radzieckie przenieśli tu Uniwersytet Kowieński (później zwany Kowieńskim Instytutem Politechnicznym). Dla nowych mieszkańców zostało przystosowane rozplanowanie budynku. W 1964 r. wnętrze ozdobił witraż ,,Studenci na praktyce” („Studentai praktikoje”) wykonany przez Stasisa Ušinskasa.

Obecnie w budynku nadal działa Centralny Gmach Kowieńskiego Uniwersytetu Technologicznego (w tym muzeum Kowieńskiego Uniwersytetu Technologicznego). To, że tu niegdyś decydowano o losach rolników, można stwierdzić, jeżeli wysoko podniesiesz głowę oraz ujrzysz bareliefy przedstawiające głowy rolników. Ich autorem jest mąż Salomei Nėris – Bernardas Bučas.

W 2015 r. decyzją Komisji Europejskiej na listę Znaku Dziedzictwa Europejskiego wpisano 44 obiekty architektury modernistycznej międzywojennej w Kownie, wśród których znajduje się również Bank Ziemski. Zapraszamy do zwiedzenia również innych nieopodal znajdujących się obiektów Znaku Dziedzictwa Europejskiego – Muzeum Wojennego im. Witolda Wielkiego, Narodowego Muzeum Sztuk Pięknych im. M. K. Čiurlionisa, budynku spółki „Pažanga” oraz „Pienocentras”, a także najstarszego w dniu dzisiejszym kina na Litwie „Romuva”.

Gmach Centralny Kowieńskiego Uniwersytetu Technicznego

(były Bank Ziemski)

K. Donelaičio g. 73, Kowno

Pomimo że w okresie pierwszej Republiki Litewskiej w kraju intensywnie rozwijał się przemysł, państwo pozostało krajem rolniczym. W 1924 r. utworzony Bank Litewski był najpotężniejszym urzędem finansującym daną dziedzinę, stąd nic dziwnego, że na nowy budynek banku wybrano działkę w samym centrum miasta.

Ponadto Karolis Reisonas, który przygotował projekt banku, uwzględnił to, że budynek będzie się znajdował w sąsiedztwie Muzeum Wojennego, a więc nie przegiął pały myśląc o jego części zewnętrznej. Powściągliwe, wyraźne kształty klasycystyczne są cechą racjonalizmu i funkcjonalizmu oraz tendencji dominujących w architekturze banków. „Brak w nowo wybudowanym domu Banku Ziemskiego drogich urządzeń, jakichkolwiek dekorów oraz ornamentów gipsowych, które pomimo że zdobią wnętrze, jednak zwykle wspomagają gromadzenie się kurzu” – w 1935 r. pisał „Lietuvos aidas”.

W budynku, którego budowę zakończono w 1935 r., również rozmieściła się siedziba Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Litewskiej. Takie sąsiedztwo nie budzi zdziwienia ze względu na fakt, że budowa budynków na potrzeby władzy w tymczasowej stolicy wydawała się zbędna – wszyscy czekali na zwrot Wilna Litwie.

Niemcy, którzy okupowali Litwę, w budynku banku otworzyli okręgową komendę policji. Władze radzieckie przenieśli tu Uniwersytet Kowieński (później zwany Kowieńskim Instytutem Politechnicznym). Dla nowych mieszkańców zostało przystosowane rozplanowanie budynku. W 1964 r. wnętrze ozdobił witraż ,,Studenci na praktyce” („Studentai praktikoje”) wykonany przez Stasisa Ušinskasa.

Obecnie w budynku nadal działa Centralny Gmach Kowieńskiego Uniwersytetu Technologicznego (w tym muzeum Kowieńskiego Uniwersytetu Technologicznego). To, że tu niegdyś decydowano o losach rolników, można stwierdzić, jeżeli wysoko podniesiesz głowę oraz ujrzysz bareliefy przedstawiające głowy rolników. Ich autorem jest mąż Salomei Nėris – Bernardas Bučas.

W 2015 r. decyzją Komisji Europejskiej na listę Znaku Dziedzictwa Europejskiego wpisano 44 obiekty architektury modernistycznej międzywojennej w Kownie, wśród których znajduje się również Bank Ziemski. Zapraszamy do zwiedzenia również innych nieopodal znajdujących się obiektów Znaku Dziedzictwa Europejskiego – Muzeum Wojennego im. Witolda Wielkiego, Narodowego Muzeum Sztuk Pięknych im. M. K. Čiurlionisa, budynku spółki „Pažanga” oraz „Pienocentras”, a także najstarszego w dniu dzisiejszym kina na Litwie „Romuva”.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!