DO TYŁU

Muzeum w Birsztanach

9°C
Vytauto g. 9, Birsztany
Słuchaj
Trasy

Nieliczni wiedzą, że uzdrowisko wód mineralnych do momentu przywrócenia niepodległości było własnością prywatną. Co więcej, informacja pisemna o Birsztanach sięga nawet XIV w., kiedy to dobrze usadowiony drewniany zamek wspomina Wigand von Marburg w ,,Nowej Kronice Puskiej”. W 1382 r. wielki mistrz zakonu krzyżackiego został powiadomiony o tym, że nieopodal Niemna wykryto posiadłość przy słonej wodzie. Miało to miejsce prawie 500 lat przed oficjalnym nadaniem miastu statusu uzdrowiska!

Jako oaza wypoczynku miasteczko zaczęło się upowszechniać w XIX w., zwłaszcza po spłonięciu nieopodal znajdującego się uzdrowiska w Stokliszkach. W 1854 r. pozyskano oficjalne zezwolenie na utworzenie uzdrowiska – tym się zajmował dworzanin Adomas Bartoševičius oraz lekarz Benediktas Bilinskis. Po kilku dziesięcioleciach uzdrowisko przejął oraz rozwijał dworzanin Jezna Ignotas Kvinta, następnie właścicielką została Lidija Miller-Kochanovskienė. Miasteczko, które znacznie ucierpiało w okresie pierwszej wojny światowej, po przywróceniu niepodległości przeszło na rzecz państwa, opiekę nad nim objęło stowarzyszenie Litewskiego Czerwonego Krzyża.
 
Leśniczemu Antanasowi Katelė powinien podziękować każdy, kto w Birsztanach pragnie znaleźć nie tylko źródła wody mineralnej, lecz również wzory wyjątkowej architektury drewnianej z okresu międzywojennego, a także ten, co pragnie bliżej zapoznać się z historią miasta.

Leśniczy pracując w uzdrowisku postanowił dodatkowo zarobić poprzez wynajem pokoi dla wczasowiczów – w tym celu w 1932–1933 r. wzniósł drewnianą willę, która ozdobiłaby dowolne uzdrowisko tamtych czasów. Tu podczas okupacji zatrzymywali się nauczyciele, którzy przyjeżdżali do Birsztanów, aby odzyskać siły. Prywatna willa później została państwowym domem wypoczynkowym „Ramunė”.

W drewnianym budynku zachwycającym swoją asymetryczną kompozycją oraz ozdobionym dwoma wieżami od 1967 r. działa muzeum w Birsztanach. Do niego można trafić przez efektowne wejście zwieńczone balkonem w formie trapezu ozdobionym elementami wystruganymi przypominającymi wycinankę opartym na kolumnach.

Prekursorem kolekcji muzeum jest Petras Kazlauskas, który prowadził kółko krajoznawcze, będąc nauczycielem geografii wraz z uczniami zebrał kolekcję dokumentów, wycinków prasowych, fotografii oraz innych szczegółów mozaiki historycznej uzdrowiska. Niniejsza kolekcja w 1966 r. została przedstawiona w sanatorium uzdrowiskowym „Tulpė”, następnie dla muzeum wydzielono pomieszczenie. W dniu dzisiejszym ekspozycja przedstawia zarówno historię najdawniejszych czasów, jak również współczesne Birsztany.

Muzeum w Birsztanach

Vytauto g. 9, Birsztany

Nieliczni wiedzą, że uzdrowisko wód mineralnych do momentu przywrócenia niepodległości było własnością prywatną. Co więcej, informacja pisemna o Birsztanach sięga nawet XIV w., kiedy to dobrze usadowiony drewniany zamek wspomina Wigand von Marburg w ,,Nowej Kronice Puskiej”. W 1382 r. wielki mistrz zakonu krzyżackiego został powiadomiony o tym, że nieopodal Niemna wykryto posiadłość przy słonej wodzie. Miało to miejsce prawie 500 lat przed oficjalnym nadaniem miastu statusu uzdrowiska!

Jako oaza wypoczynku miasteczko zaczęło się upowszechniać w XIX w., zwłaszcza po spłonięciu nieopodal znajdującego się uzdrowiska w Stokliszkach. W 1854 r. pozyskano oficjalne zezwolenie na utworzenie uzdrowiska – tym się zajmował dworzanin Adomas Bartoševičius oraz lekarz Benediktas Bilinskis. Po kilku dziesięcioleciach uzdrowisko przejął oraz rozwijał dworzanin Jezna Ignotas Kvinta, następnie właścicielką została Lidija Miller-Kochanovskienė. Miasteczko, które znacznie ucierpiało w okresie pierwszej wojny światowej, po przywróceniu niepodległości przeszło na rzecz państwa, opiekę nad nim objęło stowarzyszenie Litewskiego Czerwonego Krzyża.
 
Leśniczemu Antanasowi Katelė powinien podziękować każdy, kto w Birsztanach pragnie znaleźć nie tylko źródła wody mineralnej, lecz również wzory wyjątkowej architektury drewnianej z okresu międzywojennego, a także ten, co pragnie bliżej zapoznać się z historią miasta.

Leśniczy pracując w uzdrowisku postanowił dodatkowo zarobić poprzez wynajem pokoi dla wczasowiczów – w tym celu w 1932–1933 r. wzniósł drewnianą willę, która ozdobiłaby dowolne uzdrowisko tamtych czasów. Tu podczas okupacji zatrzymywali się nauczyciele, którzy przyjeżdżali do Birsztanów, aby odzyskać siły. Prywatna willa później została państwowym domem wypoczynkowym „Ramunė”.

W drewnianym budynku zachwycającym swoją asymetryczną kompozycją oraz ozdobionym dwoma wieżami od 1967 r. działa muzeum w Birsztanach. Do niego można trafić przez efektowne wejście zwieńczone balkonem w formie trapezu ozdobionym elementami wystruganymi przypominającymi wycinankę opartym na kolumnach.

Prekursorem kolekcji muzeum jest Petras Kazlauskas, który prowadził kółko krajoznawcze, będąc nauczycielem geografii wraz z uczniami zebrał kolekcję dokumentów, wycinków prasowych, fotografii oraz innych szczegółów mozaiki historycznej uzdrowiska. Niniejsza kolekcja w 1966 r. została przedstawiona w sanatorium uzdrowiskowym „Tulpė”, następnie dla muzeum wydzielono pomieszczenie. W dniu dzisiejszym ekspozycja przedstawia zarówno historię najdawniejszych czasów, jak również współczesne Birsztany.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!