DO TYŁU

Stary dworzec autobusowy w Połądze

9°C
Vytauto g. 94 / Kretingos g. 1, Połąga
Słuchaj
Trasy

Połąga jest jedną z najstarszych miejscowości Litwy, w źródłach pojawia się już w 1161 r. W XV–XVII w. była ona najważniejszym portem Litwy. Od 1819 r. do pierwszej wojny światowej Połąga oraz wiele sąsiednich osiedli należało do guberni kurlandzkiej, zaś do 1921 r. – do Łotwy. Przyśpieszenie przekształcenia miasta portowego w uzdrowiskowe nastąpiło w 1824 r., kiedy to właścicielem Połągi został pułkownik carskiej armii – hrabia Mikołaj Tyszkiewicz. Ulice Vytauto, S. Dariaus ir S. Girėno, J. Basanavičiaus zostały centrum nowego miasta, zaś ostatnia – również główną aleją. Nowa architektura uzdrowiska (niniejsze miano oficjalnie nadano w 1909 r.), najczęściej drewniana, była harmonijnie dopasowana do widowiskowej przyrody nadmorskiej, dana tendencja jest kontynuowana również w okresie międzywojennym.

Jedynie w 1921 r. Połąga i Święta po rozstrzygnięciu sporów z Łotwą na szczeblu międzynarodowym przypadła Litwie, zaś do 1935 r. wybrzeże uzdrowiska należało do hrabiego Feliksa Tyszkiewicza – wyobrażasz, ilu chętnych tu przyjechać się pojawiło po tym, jak wydmy przejęło państwo?

Wczasowicze wymagali wygodnego dojazdu, stąd zapadła decyzja o tym, że uzdrowisko potrzebuje stacji autobusowej. W 1937 r. zostało wykupione osiedle pomiędzy ulicami Kretingos, Vytauto oraz placem starego targowiska. Nikt nie żywił sentymentów do znajdujących się tu starych domów – nowy projekt był początkiem prężnej modernizacji Połągi. 

Autor projektu stacji – architekt Vadimas Lvovas, który urodził w Kibartach, zaś studia odbył w Berlinie. Do Połągi z Szawel zwabił go burmistrz uzdrowiska Jonas Šliūpas, który dołożył „naddatek” oraz Świętą. Pierwszy architekt Połągi trudził się przez kilka lat bez oddechu. Obecne kino pod nazwą „Ramybė”, willa „Šilelis”, domy mieszkalne, letnia estrada koncertowa, nadzór budowy portu w Świętej oraz… pierwsza na Litwie murowana stacja autobusowa z hotelem oraz kawiarnią jest jego zasługą.

W 1939 r. otwarty dworzec o zachwycających kształtach modernistycznych, który był w stanie przyjąć ogromne potoki wczasowiczów, pomógł uzdrowisku wrócić do normalnego stanu po wielkim pożarze w 1938 r. W miarę zwiększania się liczby autobusów, zostały uporządkowane drogi prowadzące do uzdrowiska.

W 2014 r. na obrzeżach uzdrowiska, na szosie kłajpedzkiej, swoje podwoje otworzył nowy dworzec autobusowy. W budynku starego dworca autobusowego działa Centrum Informacji Turystycznej w Połądze, które w 2010 r. zostało wpisane do Krajowego Rejestru Dóbr Kultury. Rozwój terytorium stacji znajdującej się w uroczym miejscu zamierza się kontynuować – w planach jest jego odbudowa oraz sprawienie, że stanie się on nowym centrum przyciągania.

Stary dworzec autobusowy w Połądze

Vytauto g. 94 / Kretingos g. 1, Połąga

Połąga jest jedną z najstarszych miejscowości Litwy, w źródłach pojawia się już w 1161 r. W XV–XVII w. była ona najważniejszym portem Litwy. Od 1819 r. do pierwszej wojny światowej Połąga oraz wiele sąsiednich osiedli należało do guberni kurlandzkiej, zaś do 1921 r. – do Łotwy. Przyśpieszenie przekształcenia miasta portowego w uzdrowiskowe nastąpiło w 1824 r., kiedy to właścicielem Połągi został pułkownik carskiej armii – hrabia Mikołaj Tyszkiewicz. Ulice Vytauto, S. Dariaus ir S. Girėno, J. Basanavičiaus zostały centrum nowego miasta, zaś ostatnia – również główną aleją. Nowa architektura uzdrowiska (niniejsze miano oficjalnie nadano w 1909 r.), najczęściej drewniana, była harmonijnie dopasowana do widowiskowej przyrody nadmorskiej, dana tendencja jest kontynuowana również w okresie międzywojennym.

Jedynie w 1921 r. Połąga i Święta po rozstrzygnięciu sporów z Łotwą na szczeblu międzynarodowym przypadła Litwie, zaś do 1935 r. wybrzeże uzdrowiska należało do hrabiego Feliksa Tyszkiewicza – wyobrażasz, ilu chętnych tu przyjechać się pojawiło po tym, jak wydmy przejęło państwo?

Wczasowicze wymagali wygodnego dojazdu, stąd zapadła decyzja o tym, że uzdrowisko potrzebuje stacji autobusowej. W 1937 r. zostało wykupione osiedle pomiędzy ulicami Kretingos, Vytauto oraz placem starego targowiska. Nikt nie żywił sentymentów do znajdujących się tu starych domów – nowy projekt był początkiem prężnej modernizacji Połągi. 

Autor projektu stacji – architekt Vadimas Lvovas, który urodził w Kibartach, zaś studia odbył w Berlinie. Do Połągi z Szawel zwabił go burmistrz uzdrowiska Jonas Šliūpas, który dołożył „naddatek” oraz Świętą. Pierwszy architekt Połągi trudził się przez kilka lat bez oddechu. Obecne kino pod nazwą „Ramybė”, willa „Šilelis”, domy mieszkalne, letnia estrada koncertowa, nadzór budowy portu w Świętej oraz… pierwsza na Litwie murowana stacja autobusowa z hotelem oraz kawiarnią jest jego zasługą.

W 1939 r. otwarty dworzec o zachwycających kształtach modernistycznych, który był w stanie przyjąć ogromne potoki wczasowiczów, pomógł uzdrowisku wrócić do normalnego stanu po wielkim pożarze w 1938 r. W miarę zwiększania się liczby autobusów, zostały uporządkowane drogi prowadzące do uzdrowiska.

W 2014 r. na obrzeżach uzdrowiska, na szosie kłajpedzkiej, swoje podwoje otworzył nowy dworzec autobusowy. W budynku starego dworca autobusowego działa Centrum Informacji Turystycznej w Połądze, które w 2010 r. zostało wpisane do Krajowego Rejestru Dóbr Kultury. Rozwój terytorium stacji znajdującej się w uroczym miejscu zamierza się kontynuować – w planach jest jego odbudowa oraz sprawienie, że stanie się on nowym centrum przyciągania.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!