DO TYŁU

Szkoła rzemiosła

1°C
Muziejaus g. 29, Rejon telszewski
Słuchaj
Trasy

Wzmianki o Telszach, które powstały na ziemiach Kurów, pojawiają się od 1450 roku. W 1791 r. miasto otrzymało prawa magdeburskie. W tym samym roku zakonnicy bernardyńscy wznieśli na wzgórzu kościół murowany, który po utworzeniu biskupstwa telszeskiego w 1926 r. otrzymał miano katedry. W 1793 r. otwarto pierwszą szkołę. W 1875 r. w mieście otwarto jesziwę, którą w 1941 r. przeniesiono do Clevelandu. Zarówno pod koniec XIX w. jak również w okresie międzywojennym Telsze, stolicą Żmudzi nazywane centrum regionu, podlegało szybkiemu rozwojowi. W 1932 r. wybudowana linia kolejowa stała się jednym z czynników rozrostu stolicy Żmudzi, wraz z rozwojem przemysłu oraz inicjatywami społecznymi. W spadku po szybkim rozwoju miasta w okresie międzywojennym pozostała sieć budynków architektury modernistycznej.

W dniu 4 października 1936 r. w Telszach uroczyście otwarto i poświęcono trzy modernistyczne budynki, tj. salę Kurii Biskupstwa Telszeskiego, nowe gimnazjum im. Motiejusa Valančiusa oraz nowy budynek szkoły rzemiosła, która działała już przez wiele lat oraz której dyrektorem był Karolis Šimonis, który zdobył wykształcenie w Pradze.

„Utalentowany, mało znany oraz prawdopodobnie do końca niezrealizowany młody architekt wybudował kilka głęboko w pamięć zapadających domów w Kownie, następnie przeniósł się do Telsz, gdzie stworzył unikalną cerkiew „kubistyczną”, jednak swoista aura „niespełnienia” pozostała oraz nadal towarzyszy jego imieniu w historii litewskiej architektury” – z szacunkiem o autorze projektu nowego budynku Vsevolodasa Kopylovasa pisze badaczka architektury Marija Oniščik. Budynek szkoły rzemiosła pod względem swojej idei nie dorównał cerkwi prawosławnej, jednak przez samą autorkę został trafnie nazwany „gmachem konstruktywistycznym”.

Kilka zmysłowo połączonych korpusów, podmurowania pomiędzy oknami z czerwonych cegieł uzupełniające białą elewację oraz dopasowane do dachu – być może taka architektura szkoły natchnęła jej uczniów do stosowania w rzemiośle również zasad artystycznych. Przecież właśnie szkoła rzemiosła w Telszach jest uznawana za ognisko Wydziału Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych w Telszach. Ponadto, meble wykonane tu w 1939 r. były wysyłane do USA oraz na wystawie w Nowym Jorku zostały odznaczone złotym medalem

W 1959 r. otwarto tu technikum stosowanych sztuk pięknych w Telszach. Obecnie budynek należy do Wydziału Kolegium Żmudzkiego w Telszach, w nim mieści się inkubator dzieł.

Szkoła rzemiosła

Muziejaus g. 29, Rejon telszewski

Wzmianki o Telszach, które powstały na ziemiach Kurów, pojawiają się od 1450 roku. W 1791 r. miasto otrzymało prawa magdeburskie. W tym samym roku zakonnicy bernardyńscy wznieśli na wzgórzu kościół murowany, który po utworzeniu biskupstwa telszeskiego w 1926 r. otrzymał miano katedry. W 1793 r. otwarto pierwszą szkołę. W 1875 r. w mieście otwarto jesziwę, którą w 1941 r. przeniesiono do Clevelandu. Zarówno pod koniec XIX w. jak również w okresie międzywojennym Telsze, stolicą Żmudzi nazywane centrum regionu, podlegało szybkiemu rozwojowi. W 1932 r. wybudowana linia kolejowa stała się jednym z czynników rozrostu stolicy Żmudzi, wraz z rozwojem przemysłu oraz inicjatywami społecznymi. W spadku po szybkim rozwoju miasta w okresie międzywojennym pozostała sieć budynków architektury modernistycznej.

W dniu 4 października 1936 r. w Telszach uroczyście otwarto i poświęcono trzy modernistyczne budynki, tj. salę Kurii Biskupstwa Telszeskiego, nowe gimnazjum im. Motiejusa Valančiusa oraz nowy budynek szkoły rzemiosła, która działała już przez wiele lat oraz której dyrektorem był Karolis Šimonis, który zdobył wykształcenie w Pradze.

„Utalentowany, mało znany oraz prawdopodobnie do końca niezrealizowany młody architekt wybudował kilka głęboko w pamięć zapadających domów w Kownie, następnie przeniósł się do Telsz, gdzie stworzył unikalną cerkiew „kubistyczną”, jednak swoista aura „niespełnienia” pozostała oraz nadal towarzyszy jego imieniu w historii litewskiej architektury” – z szacunkiem o autorze projektu nowego budynku Vsevolodasa Kopylovasa pisze badaczka architektury Marija Oniščik. Budynek szkoły rzemiosła pod względem swojej idei nie dorównał cerkwi prawosławnej, jednak przez samą autorkę został trafnie nazwany „gmachem konstruktywistycznym”.

Kilka zmysłowo połączonych korpusów, podmurowania pomiędzy oknami z czerwonych cegieł uzupełniające białą elewację oraz dopasowane do dachu – być może taka architektura szkoły natchnęła jej uczniów do stosowania w rzemiośle również zasad artystycznych. Przecież właśnie szkoła rzemiosła w Telszach jest uznawana za ognisko Wydziału Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych w Telszach. Ponadto, meble wykonane tu w 1939 r. były wysyłane do USA oraz na wystawie w Nowym Jorku zostały odznaczone złotym medalem

W 1959 r. otwarto tu technikum stosowanych sztuk pięknych w Telszach. Obecnie budynek należy do Wydziału Kolegium Żmudzkiego w Telszach, w nim mieści się inkubator dzieł.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!