DO TYŁU

Willa „Maurė”

6°C
Laisvės a. 21, Druskieniki
Słuchaj
Trasy

Druskienniki po raz pierwszy w źródłach historycznych pojawiają się w 1596 r. – istnieje zapis, że wieś Druskienniki została przekazana na rzecz zarządcy dworu przewalskiego pana Voropajusa. Już w tamtych czasach mieszkańcy wsi odkryli moc leczniczą słonych źródeł w Poniemuniu, stąd korzystali z nich do leczenia ran na swoich nogach. Jest znana nawet dynastia lekarzy ludowych Sūručiai (Sūrmiesčiai, Suraučiai). Ponadto wyraz „druskininkas” oznacza „osobę, która zajmuje się produkcją, sprzedażą soli”.

W 1794 r. Druskienniki zostały ogłoszone miejscowością leczniczą na mocy dekretu króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego, który odwiedził Druskienniki. W 1837 r. pozwolenie na rozwój uzdrowiska, które słynęło z kąpieli borowinowych i mineralnych, wydał car Mikołaj I. Uzdrowisko, które znacznie ucierpiało podczas pierwszej wojny światowej, zostało faktycznie odbudowane w 1930 r. W okresie międzywojennym, gdy Druskienniki należały do Polski, gwałtownie rosła liczba osób odbywających tu kurację, budowano dużo nowych budynków swoistej architektury rekreacyjnej.

W okresie międzywojennym, gdy Druskienniki należały do Polski, gwałtownie rosła liczba osób odbywających tu kurację, a więc rosła również liczba willi wypoczynkowych. Druskiennikom jest właściwa swoista architektura, w większości – drewniana, rekreacyjna. Bardziej ożywioną budowę willi rozpoczęto jeszcze przed pierwszą wojną światową, zaś najbardziej aktywną prowadzono przed drugą wojną światową.

Nie wiadomo, kto jest autorem projektu danego szczególnie ,,uzdrowiskowego” budynku w historycznej części Druskiennik. Uważa się, że niniejsza eklektyczna ozdoba miasta, która główną elewacją budynku jest odwrócona na plac Laisvės, została wzniesiona pod koniec XIX w. lub na początku XX w., wtedy w dwukondygnacyjnym budynku wykonano mieszkania.

Plan willi rozmieszczonej na niedużej działce – w kształcie kwadratu, schody na drugą kondygnację wyśrodkowane. Główną elewację willi zdobi dwukondygnacyjna galeria, a zwłaszcza elementy przyciągające obiektyw fotograficzny – rzeźby ażurowe. Co ciekawe – historycy architektury być może żartem, a być może poważnie dostrzegają w danej willi cechy ,,terem” z czasów Iwana Groźnego prawiącego Rosją w XVI w. – dwukondygnacyjnych budynków dworskich, w których mieszkały kobiety.

W latach okupacji radzieckiej willa była zaniedbana, znajdowała się w stanie krytycznym. W 1985 r. została odbudowana, urządzone w niej mieszkania były dostosowane do świadczenia usług wypoczynkowych. Obecnie działa tu hotel „Dalija” wyposażony w jedenaście apartamentów. Wnętrze zachowało autentyczny wystrugany poręcz schodowy.

Willa „Maurė”

Laisvės a. 21, Druskieniki

Druskienniki po raz pierwszy w źródłach historycznych pojawiają się w 1596 r. – istnieje zapis, że wieś Druskienniki została przekazana na rzecz zarządcy dworu przewalskiego pana Voropajusa. Już w tamtych czasach mieszkańcy wsi odkryli moc leczniczą słonych źródeł w Poniemuniu, stąd korzystali z nich do leczenia ran na swoich nogach. Jest znana nawet dynastia lekarzy ludowych Sūručiai (Sūrmiesčiai, Suraučiai). Ponadto wyraz „druskininkas” oznacza „osobę, która zajmuje się produkcją, sprzedażą soli”.

W 1794 r. Druskienniki zostały ogłoszone miejscowością leczniczą na mocy dekretu króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego, który odwiedził Druskienniki. W 1837 r. pozwolenie na rozwój uzdrowiska, które słynęło z kąpieli borowinowych i mineralnych, wydał car Mikołaj I. Uzdrowisko, które znacznie ucierpiało podczas pierwszej wojny światowej, zostało faktycznie odbudowane w 1930 r. W okresie międzywojennym, gdy Druskienniki należały do Polski, gwałtownie rosła liczba osób odbywających tu kurację, budowano dużo nowych budynków swoistej architektury rekreacyjnej.

W okresie międzywojennym, gdy Druskienniki należały do Polski, gwałtownie rosła liczba osób odbywających tu kurację, a więc rosła również liczba willi wypoczynkowych. Druskiennikom jest właściwa swoista architektura, w większości – drewniana, rekreacyjna. Bardziej ożywioną budowę willi rozpoczęto jeszcze przed pierwszą wojną światową, zaś najbardziej aktywną prowadzono przed drugą wojną światową.

Nie wiadomo, kto jest autorem projektu danego szczególnie ,,uzdrowiskowego” budynku w historycznej części Druskiennik. Uważa się, że niniejsza eklektyczna ozdoba miasta, która główną elewacją budynku jest odwrócona na plac Laisvės, została wzniesiona pod koniec XIX w. lub na początku XX w., wtedy w dwukondygnacyjnym budynku wykonano mieszkania.

Plan willi rozmieszczonej na niedużej działce – w kształcie kwadratu, schody na drugą kondygnację wyśrodkowane. Główną elewację willi zdobi dwukondygnacyjna galeria, a zwłaszcza elementy przyciągające obiektyw fotograficzny – rzeźby ażurowe. Co ciekawe – historycy architektury być może żartem, a być może poważnie dostrzegają w danej willi cechy ,,terem” z czasów Iwana Groźnego prawiącego Rosją w XVI w. – dwukondygnacyjnych budynków dworskich, w których mieszkały kobiety.

W latach okupacji radzieckiej willa była zaniedbana, znajdowała się w stanie krytycznym. W 1985 r. została odbudowana, urządzone w niej mieszkania były dostosowane do świadczenia usług wypoczynkowych. Obecnie działa tu hotel „Dalija” wyposażony w jedenaście apartamentów. Wnętrze zachowało autentyczny wystrugany poręcz schodowy.

Twój komentarz

Wyślij
Komentarz został pomyślnie wysłany!